Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris María Victoria Atencia. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris María Victoria Atencia. Mostrar tots els missatges

diumenge, 27 d’octubre del 2013

TIEMPO DE ENTRELUCES



Ciutadella 27.10.2013

Habrá un tiempo de sombras o de entreluces donde
vuelva a saberse el alma adolescente y tierna
y errante. Resultará difícil -abatidos los planos-
volver a sitios, tiempos, desmemorias o arte
en general, en este torpe modo
de indefensión anterior al momento
en que han de señalarme con el dedo.

María Victoria Atencia 


dilluns, 29 de juliol del 2013

ÚLTIMO RENGLÓN



  
La noche y sus agüeros, su olor azul marino,
su leve inconsistencia. (La inconsistencia tiene
también su aroma propio, no sólo un propio tacto.)
Ella es mi desarraigo, mi vigilia continua,
mi estar fuera de mí vigilándome siempre,
y yo su deterioro
o su último renglón.

[pàg. 71 de LAS CONTEMPLACIONES]

María Victoria Atencia 





dissabte, 2 de març del 2013

LA APUESTA

 
Cuando súbitamente te abandonen las formas,
se colme de vacío tu plenitud de hueco
y sientas su propuesta de abandono acecharte,
apuesta por la vida y añade a su grandeza
la levedad, al menos, de un junquillo de marzo.

(pàg. 37 de Las contemplaciones)

María Victoria Atencia


dimecres, 28 de març del 2012

ENSAYO GENERAL



Bendita seas, discordia constante, vida. El pomo
de las puertas y su tacto usual
pueden no dar acceso a un templo vivo: restos
de historias somos
-o restos de edición- que se contrastan
y campan con su exceso de recuerdo y poder.

Cuando mis manos colmen con anillos
su hueco de ternura y acciones no cumplidas,
bendita seas, discordia constante, vida, huera
transigencia
y ensayo general de soledades.